امیر نویدی

من دکتر امیر نویدی، متولد 1362، مشاور و مدرس حوزه منابع انسانی و هوش مصنوعی،  از کودکی همیشه شیفته این بودم که بدانم “چرا”ها چطور به “چگونه” تبدیل می‌شوند. شاید به همین خاطر بود که در مسیر ناهموار انتخاب‌های تحصیلی، ابتدا به سمت مهندسی برق‑الکترونیک رفتم؛ رشته‌ای که منطق سخت‌افزار را به من آموخت، اما دلم جای دیگری می‌تپید.

در سال ۱۳۸۵ مدرک کارشناسی مهندسی برق را گرفتم، اما حس می‌کردم در جعبه‌ای قرار گرفته‌ام که ابعادش را خودم انتخاب نکرده‌ام. چند سالی در سازمان‌های دولتی مشغول شدم؛ آنجا بود که برای اولین بار با دنیای پیچیده و شیرین “انسان‌ها در سازمان” روبه‌رو شدم. دیدم که چقدر تفاوت است بین روشن کردن یک مدار الکترونیکی و روشن کردن انگیزه در دل یک کارمند.

همان‌جا بود که تصمیم گرفتم مسیرم را عوض کنم. با آگاهی و اشتیاق، در سال ۱۳۸۹ وارد رشته مدیریت در مقطع کارشناسی ارشد شدم و بعد از آن، دکترای تخصصی مدیریت را در دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات تهران به پایان رساندم. از آن روز تا حالا، بیش از ۲۰ سال است که در حوزه تحول دیجیتال، منابع انسانی، آموزش، توسعه مدیریت و تحول اداری نفس می‌کشم.

اما نقطه عطف زندگی حرفه‌ای من کجا بود؟

آنجا که فهمیدم “هوش مصنوعی” قرار نیست جای انسان را بگیرد، بلکه می‌تواند قدرت درونی انسان را چند برابر کند. این کشف، مرا از یک مدیر اجرایی به یک پژوهشگر، مدرس و مشتاق یادگیری مداوم تبدیل کرد. شروع کردم به تدریس در دانشگاه‌های مختلف. درس دادم، دوره طراحی کردم، با بیش از ۴۰ سازمان همکاری کردم و از هر جلسه‌ای که می‌دیدم یک نفر با چشم‌هایی روشن‌تر از قبل برمی‌گردد، لذت بردم.

 باورهای من…

در تمام این سال‌ها یک چیز را خوب فهمیده‌ام: هیچ سیستم، نرم‌افزار یا الگوریتمی نمی‌تواند جای “انسان بودن” را بگیرد. تکنواوژی ابزاری است شگفت‌انگیز، اما تا زمانی که به روح، فردیت و توانایی‌های منحصر‌به‌فرد هر انسان احترام نگذاریم، هیچ فناوری به تنهایی تحولی ایجاد نمی‌کند. من به قدرت شگفت‌انگیزی که در هر آدمی برای رشد و تأثیرگذاری وجود دارد، باور عمیق دارم.

امروز، بعد از سال های تدریس دانشگاهی و سازمانی، هنوز هم با همان شوق اولیه به پای تخته یا روی صحنه می‌روم. چون می‌دانم هر بار که کسی متوجه می‌شود “می‌تواند بهتر از دیروز باشد”، من هم دوباره متولد می‌شوم.

به خودم قول داده‌ام

که هیچ کاری را انجام ندهم مگر آنکه برای خودم و دیگران ارزش خلق کند. به همین دلیل است که امروز نه فقط به عنوان یک استاد دانشگاه، بلکه به عنوان یک منتور، مشاور و همراه در مسیر تحول دیجیتال و توانمندسازی انسانی در کنار سازمان‌ها و افراد هستم. دنیا به سرعت در حال تغییر است، اما یک چیز همیشه ثابت می‌ماند: هر انسانی شایسته است که فرصت شکوفایی داشته باشد. اگر شما هم به دنبال این هستید که سازمانتان نه فقط هوشمندتر، بلکه انسانی‌تر شود، خوشحال می‌شوم که در این مسیر همراهتان باشم.